Ammonite (2020)

.

19.45 – 21.45

Ammonite (2020)

Francis Lee

Mary Anning is een alom gerespecteerde paleontoloog die een teruggetrokken leven leidt in het Britse kustplaatsje Lyme Regis. Daar brengt ze haar dagen door met zoektochten naar nieuwe fossielen op het kiezelstrand en helpt ze in het winkeltje van haar moeder.

Op een dag krijg Mary ongevraagd bezoek van een haar onbekende collega die haar vraagt of zijn echtgenote Charlotte, die last heeft van ‘melancholie’, haar zou mogen vergezellen tijdens haar zoektochten.

Aangezien hij bereid is daarvoor flink te betalen, gaat Mary schoorvoetend akkoord. Het contact tussen de twee zwijgzame vrouwen verloopt moeizaam, totdat Charlotte ernstig ziek wordt.

Met o.a.: Acteurs Kate Winslet, Saoirse Ronan, Fiona Shaw

120 minuten

Klik hier voor de trailer

Wie is Francis Lee?

Francis Lee (1969) is een Britse regisseur en scenarioschrijver die bekendstaat om zijn intieme, sobere portretten van liefde, klasse en identiteit. Lee, die openlijk homoseksueel is, groeide op op een boerderij in Yorkshire en werkte daar jarenlang voordat hij filmmaker werd. Zijn persoonlijke ervaringen met isolement, fysieke arbeid en het ontdekken van zijn seksuele identiteit in een conservatieve omgeving vormen een duidelijke inspiratiebron voor zijn werk.

Hij werkte aanvankelijk als acteur voordat hij rond 2012 begon met regisseren en schrijven van films. Zijn grote doorbraak kwam in 2017 met God’s Own Country. Daarna maakte hij Ammonite in 2020, en hij blijft actief als filmmaker.

In God’s Own Country (2017) is die autobiografische invloed het sterkst voelbaar. De film vertelt het verhaal van Johnny, een jonge boer in Yorkshire die worstelt met zijn seksualiteit en een onverwachte relatie aangaat met een Roemeense seizoensarbeider. De rauwe landschappen, het harde boerenleven en de ingetogen emotionaliteit weerspiegelen Lee’s eigen jeugd en zijn verlangen naar verbinding in een omgeving waar kwetsbaarheid weinig ruimte kreeg.

Met Ammonite (2020) zet Lee die thematiek voort in een andere tijd en context. De film verbeeldt de fictieve relatie tussen de negentiende-eeuwse paleontologe Mary Anning en Charlotte Murchison, en verkent opnieuw liefde buiten maatschappelijke normen. Hoewel de film zich afspeelt in het verleden, blijft Lee’s blik persoonlijk: de stilte, het lichamelijke werk en de moeilijkheid om gevoelens te uiten zijn opnieuw metaforen voor zijn eigen ervaring als queer man in een wereld die vaak zwijgt over verlangen.

Beide films tonen Lee’s kenmerkende stijl — minimalistische dialogen, realistische intimiteit en een diepe empathie voor mensen die zoeken naar authenticiteit, verbondenheid en vrijheid in een omgeving die hen beperkt. Zijn werk is daarmee niet alleen sociaal of romantisch, maar ook existentieel: een voortdurende verkenning van wat het betekent om jezelf te zijn, tegen de achtergrond van stilte, arbeid en verlangen.

God’s Own Country (2017)

.

15.00 – 17.00

Francis Lee

De jonge Johnny Saxby runt de boerderij van zijn zieke vader in Yorkshire, Engeland. De communicatie tussen vader en zoon weerspiegelt hun negatieve leef- en werkomstandigheden. De uitingen van de vader beperken zich meestal tot bondige kritiek op zijn zoon. Johnny’s grootmoeder neemt een stoïcijnse houding aan. Een gefrustreerde Johnny ondergaat zijn zware dagelijkse routine.

In een poging om aan de harde dagelijkse sleur te ontsnappen heeft hij af en toe oppervlakkige seksuele relaties en drinkt hij in de kroegen. In het voorjaar wordt een Roemeense boerenknecht aangeworven voor het seizoen. Hij is even oud als Johnny, die hem eerst met argwaan bekijkt. De initiële spanning tussen de twee mannen ebt echter snel weg en de twee krijgen een intense verhouding die een grote invloed heeft op Johnny.

Met o.a. : Acteurs Josh O’Connor, Alec Sec, Gemma Jones

Voor de trailer klik hier

104 minuten

Wie is Francis Lee?

Francis Lee (1969) is een Britse regisseur en scenarioschrijver die bekendstaat om zijn intieme, sobere portretten van liefde, klasse en identiteit. Lee, die openlijk homoseksueel is, groeide op op een boerderij in Yorkshire en werkte daar jarenlang voordat hij filmmaker werd. Zijn persoonlijke ervaringen met isolement, fysieke arbeid en het ontdekken van zijn seksuele identiteit in een conservatieve omgeving vormen een duidelijke inspiratiebron voor zijn werk.

Hij werkte aanvankelijk als acteur voordat hij rond 2012 begon met regisseren en schrijven van films. Zijn grote doorbraak kwam in 2017 met God’s Own Country. Daarna maakte hij Ammonite in 2020, en hij blijft actief als filmmaker.

In God’s Own Country (2017) is die autobiografische invloed het sterkst voelbaar. De film vertelt het verhaal van Johnny, een jonge boer in Yorkshire die worstelt met zijn seksualiteit en een onverwachte relatie aangaat met een Roemeense seizoensarbeider. De rauwe landschappen, het harde boerenleven en de ingetogen emotionaliteit weerspiegelen Lee’s eigen jeugd en zijn verlangen naar verbinding in een omgeving waar kwetsbaarheid weinig ruimte kreeg.

Met Ammonite (2020) zet Lee die thematiek voort in een andere tijd en context. De film verbeeldt de fictieve relatie tussen de negentiende-eeuwse paleontologe Mary Anning en Charlotte Murchison, en verkent opnieuw liefde buiten maatschappelijke normen. Hoewel de film zich afspeelt in het verleden, blijft Lee’s blik persoonlijk: de stilte, het lichamelijke werk en de moeilijkheid om gevoelens te uiten zijn opnieuw metaforen voor zijn eigen ervaring als queer man in een wereld die vaak zwijgt over verlangen.

Beide films tonen Lee’s kenmerkende stijl — minimalistische dialogen, realistische intimiteit en een diepe empathie voor mensen die zoeken naar authenticiteit, verbondenheid en vrijheid in een omgeving die hen beperkt. Zijn werk is daarmee niet alleen sociaal of romantisch, maar ook existentieel: een voortdurende verkenning van wat het betekent om jezelf te zijn, tegen de achtergrond van stilte, arbeid en verlangen.

God’s Own Country (2017) & Diner

.

15.00 – 17.00

Francis Lee

De jonge Johnny Saxby runt de boerderij van zijn zieke vader in Yorkshire, Engeland. De communicatie tussen vader en zoon weerspiegelt hun negatieve leef- en werkomstandigheden. De uitingen van de vader beperken zich meestal tot bondige kritiek op zijn zoon. Johnny’s grootmoeder neemt een stoïcijnse houding aan. Een gefrustreerde Johnny ondergaat zijn zware dagelijkse routine.

In een poging om aan de harde dagelijkse sleur te ontsnappen heeft hij af en toe oppervlakkige seksuele relaties en drinkt hij in de kroegen. In het voorjaar wordt een Roemeense boerenknecht aangeworven voor het seizoen. Hij is even oud als Johnny, die hem eerst met argwaan bekijkt. De initiële spanning tussen de twee mannen ebt echter snel weg en de twee krijgen een intense verhouding die een grote invloed heeft op Johnny.

Met o.a. : Acteurs Josh O’Connor, Alec Sec, Gemma Jones

Voor de trailer klik hier

104 minuten

17.00 – 19.45

Diner gekookt door ‘Lekker’ uit Driebergen

Wie is Francis Lee?

Francis Lee (1969) is een Britse regisseur en scenarioschrijver die bekendstaat om zijn intieme, sobere portretten van liefde, klasse en identiteit. Lee, die openlijk homoseksueel is, groeide op op een boerderij in Yorkshire en werkte daar jarenlang voordat hij filmmaker werd. Zijn persoonlijke ervaringen met isolement, fysieke arbeid en het ontdekken van zijn seksuele identiteit in een conservatieve omgeving vormen een duidelijke inspiratiebron voor zijn werk.

Hij werkte aanvankelijk als acteur voordat hij rond 2012 begon met regisseren en schrijven van films. Zijn grote doorbraak kwam in 2017 met God’s Own Country. Daarna maakte hij Ammonite in 2020, en hij blijft actief als filmmaker.

In God’s Own Country (2017) is die autobiografische invloed het sterkst voelbaar. De film vertelt het verhaal van Johnny, een jonge boer in Yorkshire die worstelt met zijn seksualiteit en een onverwachte relatie aangaat met een Roemeense seizoensarbeider. De rauwe landschappen, het harde boerenleven en de ingetogen emotionaliteit weerspiegelen Lee’s eigen jeugd en zijn verlangen naar verbinding in een omgeving waar kwetsbaarheid weinig ruimte kreeg.

Met Ammonite (2020) zet Lee die thematiek voort in een andere tijd en context. De film verbeeldt de fictieve relatie tussen de negentiende-eeuwse paleontologe Mary Anning en Charlotte Murchison, en verkent opnieuw liefde buiten maatschappelijke normen. Hoewel de film zich afspeelt in het verleden, blijft Lee’s blik persoonlijk: de stilte, het lichamelijke werk en de moeilijkheid om gevoelens te uiten zijn opnieuw metaforen voor zijn eigen ervaring als queer man in een wereld die vaak zwijgt over verlangen.

Beide films tonen Lee’s kenmerkende stijl — minimalistische dialogen, realistische intimiteit en een diepe empathie voor mensen die zoeken naar authenticiteit, verbondenheid en vrijheid in een omgeving die hen beperkt. Zijn werk is daarmee niet alleen sociaal of romantisch, maar ook existentieel: een voortdurende verkenning van wat het betekent om jezelf te zijn, tegen de achtergrond van stilte, arbeid en verlangen.

Alpha (2024)

.

Alpha

Jan-Willem van Ewijk

Vader en zoon Scholten van Aschat zijn alfamannetjes in een ongenaakbaar berglandschap. Thriller Regisseur Jan-Willem van Ewijk schetst in het licht autobiografische ‘Alpha’ via filmische middelen een moeizame vader-zoonverhouding.

Vader Gijs (Gijs Scholten van Aschat) bezoekt zijn zoon Rein (Reinout Scholten van Aschat), die als snowboardleraar in de Zwitserse Alpen werkt. Dat ze van elkaar vervreemd zijn, toont regisseur Jan-Willem van Ewijk door een ietwat afwijkende kadrering die een beetje doet denken aan Ida (2013) van Pawel Pawlikowski.

Zo zit er in één shot veel ruimte boven hun hoofd, in een ander zien we ze in de verte zitten, met kaders binnen kaders. In een cruciaal beeld zien we een pilaar tussen hen in staan in het restaurant waar ze eten. De afstand tussen beiden is schijnbaar onoverbrugbaar.

Regisseur Jan-Willem van Ewijk schetst in het licht autobiografische Alpha voornamelijk via filmische middelen de moeizame vader-zoonverhouding. Vooral door de precieze mise-en-scène, maar ook de treffende score van Ella van der Woude, met een opvallende rol voor de alpenhoorn, is het vermelden waard. Soms is de muziek even mysterieus als de ongenaakbare bergen, dan weer licht vervreemdend, met erupties van de modulaire synthesizer.

De prachtige beelden van cinematograaf Douwe Hennink evoceren op indringende wijze het onherbergzame landschap, maar ook de kilte tussen de twee mannen. Indringende close-ups onthullen veel over hun ijzige relatie, met onuitgesproken grieven, onverwerkt verdriet en wederzijdse irritaties maar ook genegenheid en liefde – het blijft toch je familie.

In het eerste deel van het in bijna vierkant beeldformaat gedraaide Alpha is de cameravoering strak, met aparte close-ups van Gijs en Rein, later wordt de stijl losser en zien we beiden vaker in hetzelfde shot. Door omstandigheden groeien ze dan ook nader tot elkaar. Een claustrofobisch gefilmde lawine doet ook de toeschouwer naar adem happen.

Rein ergert zich meestal aan zijn vader, die vooral in gezelschappen behoorlijk dominant is en de aandacht opeist. De charismatische Gijs flirt zelfs vrij opzichtig met de (potentiële) Duitse vriendin van Rein. Maar in Rein schuilt ook een alfamannetje dat op gezette tijden de kop opsteekt.

Tijdens een tocht naar een hoge bergtop wordt de verhouding tussen de aan hoogtevrees lijdende Gijs en zijn geïrriteerde zoon flink op de proef gesteld. Dat beiden door acteurs worden gespeeld die in het echt vader en zoon zijn is een troef. Maar het is Van Ewijks stijlbeheersing die de grootste indruk achterlaat.

Met o.a.: Met: Gijs Scholten van Aschat, Reinout Scholten van Aschat, Pia Amofa-Antwi.

105 minuten

Klik hier voor de trailer

Met dank aan NRC

Tartüff (1926)

In samenwerking met ParklaanPodium

Friedrich Wilhelm Murnau, 1926,

Tartüff is een zwijgende Duitse dramafilm uit 1926 onder regie van Friedrich Wilhelm Murnau. Het scenario is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk Le Tartüffe van de Franse auteur Molière. Een huishoudster overtuigt haar werkgever er met vrome praatjes van om haar de enige erfgename van zijn fortuin te maken. Hij schrapt daarom zijn kleinzoon uit zijn testament.

Door zich als filmmaker voor te doen, tracht de kleinzoon zijn grootvader op andere gedachten te brengen. Een relatief bescheiden en conservatieve satire van de hand van meesterfilmer Murnau, met prachtige fotografie van Karl Freund (Metropolis) en betoverende schaduwspel.

Wat deze filmvoorstelling bijzonder maakt is de live begeleiding op het orgel van de Parklaankerk door Gijs van Schoonhoven. Gijs trad eerder op in de Parklaankerk voor de begeleiding van onder meer City Lights van Charles Chaplin en Faust, ook van Murnau. Hij geniet internationaal bekendheid als improviserend begeleider van geluidloze films uit het begin van de vorige eeuw.

73 minuten

Deze middag wordt georganiseerd i.s.m. ParklaanPodium. Meer weten? www.parklaanpodium.nl

The room next door (2024)

.

Pedro Almodóvar – UK SP

The Room Next Door (Spaans: La habitación de al lado) is een Spaanse Engelstalige dramafilm uit 2024, geschreven en geregisseerd door Pedro Almodóvar.

Het is Almodóvars eerste Engelstalige langspeelfilm nadat hij eerder twee Engelstalige korte films had gemaakt. De hoofdrollen worden vertolkt door 2 topactrices Tilda Swinton en Julianne Moore.

Het verhaal gaat over de breuk tussen moeder en oorlogscorrespondente Martha en haar wrokkige dochter, en over de relatie van Martha met de schrijfster Ingrid. De twee vrouwen waren goed bevriend in hun jeugd, toen ze samen voor een magazine werkten en na jaren zonder contact zoekt Martha haar vroegere vriendin opnieuw op. Martha lijdt aan baarmoederhalskanker en is terminaal en ze vraagt aan haar vriendin Ingrid om bij haar te zijn wanneer ze euthanasie ondergaat.

Kortom een indrukwekkende film van Almodovar. En alleen al door de typisch Almodovarse kleuren de moeite van het bekijken waard. Met een belangwekkend thema, integer verfilmd. En wat is het fijn om in NL te wonen en niet in de VS (ondanks de kleuren). De film won veel prijzen, ook Oscars.

Duur 1 u 50 min

Klik hier voor de trailer

Goodbye Julia (2024)

.

Mohamed Kordofani

Uit De Tijd (Belgie): Goodbye Julia’ is het verhaal van twee vrouwen. De ene, Mona, is van Arabische origine en islamitisch. Ze behoort tot de gegoede middenklasse en is getrouwd met Akram, die een eigen schrijnwerkerij heeft. Wegens gezondheidsproblemen bij Mona zijn ze kinderloos. De andere vrouw, Julia, heeft zwart-Afrikaanse roots en is christelijk. Ze is voor haar levensonderhoud aangewezen op haar man Santino, een arbeider. Samen hebben ze een zoontje, Daniel.

Normaal zouden de paden van Mona en Julia elkaar nooit kruisen. Maar op een dag zit Mona verstrooid achter het stuur en rijdt ze Daniel aan. Santino ziet het gebeuren en roept haar ter verantwoording, maar ze slaat in paniek en rijdt weg. Dat laat Santino niet over zijn kant gaan. Hij snelt haar achterna op zijn motorfiets. Met noodlottige gevolgen.Speelduur:

Cast: Eiman Yousif (Mona), Siran Riak (Julia), Nazar Goma (Akram), Ger Duany (Ager), Mohamed Abdelazim (James), Shamsaldeen Minto Abouti (Khamees), Motasim Abdelrazig Ahmed (Bakri), Louis Daniel Ding (jongere Daniel), Stephanos James Peter (oudere Daniel), e.a

120 minuten

Klik hier voor de trailer

Drie dagen vis (2024)

.
Drie dagen vis

Peter Hoogendoorn

Elk jaar zakt Gerrie Molendijk voor drie dagen af van het zonnige Portugal naar het frisse Rotterdam. In deze drie drukke dagen ontmoet hij zijn vrienden, regelt hij enkele praktische zaken, ziet hij wat dokters en moet hij ook wat tijd vrijmaken om zijn zoon Dick te bezoeken. Ze begroeten elkaar met een handdruk bij een bushalte. Aangezien Dick geen “echte” job heeft en hunkert naar een diepere band met zijn vader, vergezelt hij Gerrie op al diens afspraken. Vader en zoon Molendijk reizen van de ene moeizame conversatie naar de andere.

Regisseur Peter Hoogendoorn schreef zelf het scenario van deze charmante, deels autobiografische film. Met ‘Drie dagen vis’, één van de hoogtepunten van het Internationaal Filmfestival Rotterdam 2025, maakte hij een verstilde schets van twee mannen die hun genegenheid voor elkaar moeilijk kunnen uiten, gefilmd in prachtige grijstinten. Een pakkend, universeel herkenbaar verhaal met een typisch droog Nederlands kantje, een flinke dosis humor en prachtig acteerwerk van Ton Kas (vader Gerrie) en Guido Pollemans (zoon Dick).

Voor de trailer klik hier

85 minuten

How to make millions before grandma dies (2024)

.

Pat Boonnitipat – Thailand

Het innemende ‘How to Make Millions Before Grandma Dies’, een ongekende publiekshit in Azië, toont op zeer ontroerende wijze de waarde, maar ook de complexiteit van familierelaties.

Wanneer de oma van de luie, werkeloze gamer M (Putthipong Assaratanakul) ziek wordt, realiseert hij zich dat hij niet veel aandacht aan haar heeft besteed. In een poging het contact met haar te herstellen en daarmee aanspraak te maken op haar erfenis, gaat hij voor haar zorgen. Maar naarmate ze meer tijd samen doorbrengen, ontstaat er langzaam maar zeker een verrassende band die de brug slaat tussen twee totaal verschillende generaties. How to Make Millions Before Grandma Dies toont op zeer ontroerende wijze het belang, maar ook de complexiteit van familierelaties.

Pat Boonnitipats debuut How to Make Millions Before Grandma Dies, dat zich afspeelt in het bruisende Bangkok, breekt in Azië alle records en is de bestverkopende Thaise film aller tijden. Het universele verhaal roert de vele kijkers zo tot tranen, dat zij massaal emotionele video’s van zichzelf delen op TikTok voor en na het kijken van de film. Met in de hoofdrol de populaire Thaise zanger Putthipong Assaratanakul (aka Billkin), met meer dan drie miljoen volgers op Instagram.

2 u 9 min

Klik hier voor de trailer

En fanfare (2025)

.

Emmanuel Courcol

In deze ontroerende en humorvolle film maken we kennis met Thibaut, een internationaal succesvolle dirigent die midden in zijn drukke leven geconfronteerd wordt met een ingrijpend nieuws: hij lijdt aan leukemie en heeft dringend een beenmergdonor nodig. Op zoek naar een passende donor ontdekt hij dat hij een broer heeft – Jimmy – een muzikant in een dorpsfanfare. Hoewel hun levens totaal verschillend zijn verlopen, verbindt hun gedeelde passie voor muziek hen op een onverwachte manier.

En fanfare is een film over familie, vriendschap en de kracht van muziek om mensen dichter bij elkaar te brengen. De film ging in première op het Filmfestival van Cannes en groeide uit tot publieksfavoriet, met vertoningen op internationale festivals en lovende reacties van het publiek.

Mis deze inspirerende en meeslepende bioscoopervaring niet – perfect voor iedereen die van echte menselijke verhalen vol emotie en muziek houdt.

103 minuten

klik hier voor de trailer